Prawo do świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobom, które spełniają określone warunki, związane z miejscem zamieszkania, obywatelstwem oraz sytuacją życiową.
Osoby uprawnione do świadczeń:
- Obywatele polscy, którzy mieszkają i przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
- Cudzoziemcy, o których mowa w art. 33 ust.1 pkt 5 oraz art. 53 ust.1 pkt 15 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach – w zakresie interwencji kryzysowej, schronienia, posiłku, niezbędnego ubrania oraz zasiłku celowego.
- Cudzoziemcy posiadający miejsce zamieszkania i przebywający na terytorium RP.
- Obywatele UE, EFTA oraz Szwajcarii (i członkowie ich rodzin), mający prawo pobytu lub prawo stałego pobytu na terytorium RP.
- Osoby przebywające w Polsce na podstawie:
- zezwolenia na osiedlenie się,
- zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE,
- zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony (w szczególnych przypadkach),
- zgody na pobyt tolerowany,
- statusu uchodźcy lub ochrony uzupełniającej.
Powody udzielania pomocy społecznej
Pomoc społeczna może być przyznana w szczególności z powodu:
- ubóstwa,
- sieroctwa,
- bezdomności,
- bezrobocia,
- niepełnosprawności,
- długotrwałej lub ciężkiej choroby,
- przemocy domowej,
- potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi,
- ochrony macierzyństwa lub wielodzietności,
- bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych lub w prowadzeniu gospodarstwa domowego,
- trudności w integracji cudzoziemców z nadanym statusem uchodźcy lub ochroną uzupełniającą,
- przystosowywania się do życia po opuszczeniu zakładu karnego,
- uzależnień (alkoholizm, narkomania),
- zdarzenia losowego lub sytuacji kryzysowej,
- klęski żywiołowej lub ekologicznej.